Toen ik voor het eerste hoorde over het samenwerkingsverband tussen Nils Frahm (op zijn The Bells overtuigde hij me met zijn neoklassieke piano-improvisaties) en Anne Muller (cello en andere snaarinstrumenten) verwachtte ik een plaat vol neoklassieke muziek. Dit is zeker de rode draad door dit album doch op een aantal nummers ruilt Mr. Frahm zijn piano in voor electronica hetgeen zorgt voor de nodige afwisseling en een moderne touch.
7/10
Geen opmerkingen:
Een reactie posten